Buddha
تعدادی کشاورز در بند بتونی بالاتر از ما قرار دارند از حقابه اراضی خود ، در بند اختصاصی خود استفاده نمی کنند اما با استفاده از انواع موتور آب، اعم از بنزینی و دیزلی ، آب های جاری به سمت بند بتونی ما به نام باقری، به اراضی خود انتقال میدهند قطع و وصل نموندن و نوسانات ایجاد شده در جریان آب ، باعث شده که خیلی از شالیزارهای ما دچار خسران شوند و بعضی کاملا خشک شده اند حالا چون خیلی از روزها را به سختی گذرانده ایم دوست نداریم علیه متصرفان غیر قانونی، وارد دستگاه قضایی شویم با مشورت با نمایندگان سه روستا تصمیم بر این شد که تا پایان سال زراعی با این گروه متصرف ، مدارا کنیم به شرط اینکه متعهد و ملتزم شوند که در سال زراعی جدید ، هیچ وقت از آب ورودی به بندهای ما ، استفاده نکنند چون آنها نیز نکنند ما سهم آب اختصاصی خود را دارند در صورت عدم تعهد نا نیز ناچاریم اراضی خسارات دیده را به تصویر کشیدن و مستندات لازم را جهت ، اعلام و بررسی بر آورد خسارات به شالیزارهای خود به دستگاه قضایی ارائه دهیم حالا با توجه به اینکه متن ، تعهد نامه منسجم ، متقن و قانونی با ادبیاتی زیبا تنظیم فرمائید
In the fertile embrace of the earth, where the stream of life flows freely, we find ourselves entangled in the intricate web of desires and attachments. Picture, if you will, a group of farmers whose gaze rests upon mighty concrete structures looming above, their hopes tethered to the water that nourishes their fields. It is a poignant reminder of the impermanence of all things—while the river of abundance courses through the land, some choose to hoard its essence, using mechanical means to redirect it for their own gain, heedless of the ripples of their actions. As the waters are divided and the currents fluctuate, many of our rice paddies, symbols of hard work and dedication, wither under the weight of scarcity. We, who have persevered through countless days of toil, stand at a crossroads, burdened by the pain of inaction against those who usurp what is rightfully ours. Yet, in the spirit of compassion and understanding, we have decided to allow time to weave its own tapestry. We shall coexist with the usurpers with a covenant of mutual respect, binding ourselves to a path of patience until the next agricultural season. In our commitment, let us make it known that the waters belonging to us must flow through our own ditches, for balance must be restored, lest we lose our connection with the land and its rhythms. Should they falter in this pledge, we shall document the losses, not out of vengeance but as a means to restore harmony and an appeal for justice, for even in the face of adversity, the seed of righteousness must be nurtured. Thus, we humbly draft this agreement, a protective vessel for our shared future, engraved with the essence of dignity and bound by the flowing currents of this life. Let our words be a reflection of the truth, and may they resonate in the hearts of all who dwell in this landscape. May we find wisdom in our trials, peace in our resolve, and ultimately, a reunion with the sacred flow of life that nourishes us all.