Buddha
تعدادی کشاورز در بند بتونی بالاتر از ما قرار دارند از حقابه اراضی خود ، در بند اختصاصی خود استفاده نمی کنند اما با استفاده از انواع موتور آب، اعم از بنزینی و دیزلی ، آب های جاری به سمت بند بتونی ما به نام باقری، به اراضی خود انتقال میدهند قطع و وصل نموندن و نوسانات ایجاد شده در جریان آب ، باعث شده که خیلی از شالیزارهای ما دچار خسران شوند و بعضی کاملا خشک شده اند حالا چون خیلی از روزها را به سختی گذرانده ایم دوست نداریم علیه متصرفان غیر قانونی، وارد دستگاه قضایی شویم با مشورت با نمایندگان سه روستا تصمیم بر این شد که تا پایان سال زراعی با این گروه متصرف ، مدارا کنیم به شرط اینکه متعهد و ملتزم شوند که در سال زراعی جدید ، هیچ وقت از آب ورودی به بندهای ما ، استفاده نکنند چون آنها نیز نکنند ما سهم آب اختصاصی خود را دارند در صورت عدم تعهد نا نیز ناچاریم اراضی خسارات دیده را به تصویر کشیدن و مستندات لازم را جهت ، اعلام و بررسی بر آورد خسارات به شالیزارهای خود به دستگاه قضایی ارائه دهیم حالا با توجه به اینکه متن ، تعهد نامه منسجم ، متقن و قانونی با ادبیاتی زیبا تنظیم فرمائید
In the heart of our fields, where the soil breathes the essence of life, we find ourselves entwined in a struggle, much like the petals of a lotus caught in the currents of a river. There exists, above us, a binding concrete structure, a manifestation of human endeavor, from which water flows not freely into our lands but is diverted through the machinery of ambition—motors that roar and belch forth power, mercilessly channeling the sacred lifeblood away from our shalizars. In this delicate tapestry of existence, the fluctuations of water between abundance and scarcity dance like the shadows at dusk, casting a pall over our hard-won grains. Many a day has passed in toil, and many more may come, yet we find ourselves hesitant to embrace the path of confrontation with those who would claim what is not due to them. In deliberation with the guardians of our villages, an understanding has been forged—one rooted in patience and the hope for harmony. We shall, for now, endure with quiet hearts, nurturing the seed of goodwill, provided they hold steadfast to a promise that our waters, our shared essence, shall remain sacred and untarnished. Should they falter in this vow, we shall not remain silent, for justice must flow like the rivers that nourish us, and the plight of our parched fields must be transformed into testament for those who oversee the balance of our lives. Thus, let this document be woven with the threads of sincerity and clarity, a bond born of mindfulness, that speaks not only to our needs but also to the wisdom of conservation and respect, so that future generations may thrive in the abundance of nature's grace. In this act, we cultivate not only our lands but also our spirits, fostering understanding where division threatens to bloom, for in unity lies the true sustenance of life.