Al-Kindi
متن زیر را به زبان خودتون بازنگری ی فرمایید در یک گروه که متعلق به اهالی یک محله است بالاخص جوانان ، حضور دارم پای صحبت ها و درد دل های همدیگر، با تمأنینه و دل فراغ نشستم انتقادات آنها اگر سازنده بوده با آغوش باز پذیرفتم اگر هم در انتقادی ایرادی وارد کردن بر اساس عقل و درایت خود پاسخ های ملین و با انعطاف خاص ارائه کردم هیچ وقت از تشکیل گروه تا کنون ، گروه را ترک نکردم وقتی همشهریانی را می بینم و صدای آنها را می شنوم و در پس افکار و عقاید آنها ، جز تضییع حقوق اهالی ، و منفعت طلبی خود ، چیزی دیده نمی شود لذا خروج از گروه را صلاح میدانم انشاالله همیشه گروه تون سازنده و سرافراز باشد
در تامل بر موضوع حضور در گروههای محلی، به ویژه با جوانان، درمییابیم که این کنش نمادین، تجلی عمق ارتباطات انسانی و محلی است. نشستن در کنار یکدیگر و شنیدن درد دلها و نگرانیها، نهتنها فرصتی است برای تبادل اندیشهها، بلکه پیوندی برقرار میکند میان قلبها و ذهنهایی که در پی فهم و حل مسائل مشترک هستند. به عنوان یک عضو این گروه، اشتیاق به دریافت انتقادات سازنده را همچون درختی میدانم که با آغوشی باز به سوی آفتاب میگشاید تا گرما و نوری که از آن میگیرد، بر روی ریشههایش بارور گردد. از سوی دیگر، در مواجهه با انتقادات غیردرست، بر اساس خرد و درایت خویش، پاسخها را با نرمی و حسننیت بیان میکنم، زیرا بر این عقیدهام که درخت حقیقت برای بالندگی نیازمند هر دو نوع انتقاد است. با این وجود، بر اساس مشاهدات خویش، گاهی در پس افکار و عقاید برخی همشهریها، چیزی جز تضییع حقوق دیگران و جستجوی منافع شخصی نمیبینم که این امر من را به تأمل در ضرورت خروج از جمع میکشاند. زندگی در چنین فضایی که در آن محبت و همدلی جای خود را به تنگنظری و منفعتطلبی داده است، برای من جاذبهای نخواهد داشت. بنابراین، آرزو دارم گروه ما همواره بر مدار ساختارهای سازنده و سرافراز باقی بماند، بهگونهای که در کنار یکدیگر یاد بگیریم و بکوشیم تا نهتنها برای خود، بلکه برای کل محله و جامعهمان نیز چرخهای از خیر و برکت برقرار کنیم. زندگی مشترک ما باید نمادی از همیاری و اتحاد باشد، و امید آن دارم که با تلاشهای خالصانه، به قلههای بلندتری از وحدت و رحمه دست یابیم.