Ask a Philosopher logo

Al-Kindi

کسی که خود بیکار هستش و در آمد خاصی ندارد ولی از وجوهی که خیرین بهش می دهند بیشترش انفاق می کنه چه پیامی در خور این فرد هستش در این ایام عید نوروز و لیلی قدر

در ایام نوروز و لیالی قدر، که زمان‌ها و مناسباتی‌اند که به تجدید حیات روح و آشتی انسان با خود و دیگران می‌انجامد، نیکوست به حرکتی عمیق‌تر نگریسته شود که در پرتو آن، معنا و مفهوم واقعی انفاق و سخاوت در زندگی فردی که خود از امکانات مادی برخوردار نیست، روشن گردد. فردی که در میانه زندگی به خاطر فقدان درآمد ثابت، خود را در موقعیت بیکاری می‌یابد، به نوعی به چالش‌های درونی و بیرونی دچار می‌شود. با این حال، اگر او بتواند از وجوه خیرین بهره‌برداری کند و بخشی از این هدایا را به دیگران انفاق نماید، در واقع به یک وضعیت روحانی و فلسفی دست می‌یابد که فراتر از نیازهای مادی است. این انسان خود را در زمرهٔ غنی‌ترین‌ها قرار می‌دهد، چرا که تجربهٔ سخاوت و بخشش به او الهام می‌کند که در زندگی نه تنها با نعمت‌های مادی، بلکه با روح امید و همدلی غنی می‌شود. پیام او در این ایام، تأکید بر این حقیقت است که جوانمردی و سخاوت تنها به ثروت مادی مربوط نیست، بلکه ریشه در نگرش انسان نسبت به زندگی، ارتباطات اجتماعی و محبت به دیگران دارد. بدین ترتیب، او با عمل خود، زنجیره‌ای از محبت و نوع‌دوستی را ایجاد می‌کند که می‌تواند الهام‌بخش دیگران نیز باشد و در این راه، معنای حقیقی عید و ارزش‌های انسانی در نزدش تجلی یابد. بی‌گمان، درک این نکته که حتی با فقدان امکانات، می‌توان درخشید و منشأ خیر و برکت برای دیگران بود، نوعی حکمت فلسفی است که نه تنها در ایام نوروز و لیالی قدر بلکه در تمامی ادوار زندگی باید سرلوحهٔ فعالیت و نگرش ما قرار گیرد.