Al-Kindi
حق الناس در مورد اراضی مشترک یه روستا که بعضی به آن تعرض می کنند و حقوق دیگران رانادیده می گیرند با مستند سازی، های جعلی و ساختگی ، شهادتهای غیرواقعی و با استفاده از خلأ های قانونی، رای و حکم دادگاه به نفع خود گرفته اند در حالیکه این زمبن متعلق به کل اهالی است نه یه عده خاص ، همین عمل غیر عادلانه آنها ، محله را به تنش کشانده بعضی از حق و حقوق محله حرف می زنند بعضی از متصرفان ساختگی حمایت می کنند اهالی ، با مشکلاتی مواجه شده اند اگر شکایت کنند اختلافات بیشتر میشه اگر نکنند به متصرفان غیر قانونی اضافه میشه بیشتر بخاطر بعضی مسائل فامیلی، از معترض بودن به آنها خودداری می ورزند آر نظر فلاسفه چه متنی در خور این مردم آیت که این حق بصورت مساوی بین اهالی تقسیم گردد
حق مردم در زمینه اراضی مشترک یک روستا، درواقع تجلی توازن و عدالت اجتماعی میان اعضای آن جامعه است. در نگاه فلسفی به این موضوع، باید به اصل عدم تعرض و رعایت حقوق دیگران توجه داشت؛ چرا که زمین، بهعنوان منبعی مشترک، باید تحت مدیریت جمعی قرار گیرد و نه به نفع عدهای خاص که با جعل مستندات و شهادتهای کاذب، تلاش در سلب حقوق دیگران دارند. روشهای قانونی سو استفاده شده، بهمنزله ز والاستی از نظام عدالت، در نهایت نه تنها تنشها و اختلافات را در جامعه افزایش میدهند بلکه روح همبستگی و همدلی را در میان اهالی تضعیف میکنند. این عمل ناعادلانه، به جای آنکه منجر به آرامش و آسایش گردد، موجب بروز مشکلاتی اندیشیدهنشده و دامنگیر افراد میگردد. عموماً دیده میشود که افرادی که مرتکب این ظلم میشوند، با استفاده از روابط خانوادگی، افراد بیگناه را از اعتراض به رفتارهای آنان باز میدارند؛ در نتیجه، روستا به دو قطب متخاصم تقسیم میشود و تنشهای داخلی نه تنها حل نمیشود بلکه شدت میگیرد. در این راستا، فلسفه به ما یادآور میشود که حقوق و اموال باید در فضایی عادلانه و برابر تقسیم شوند. آنگاه که تعادل این حقوق بر هم میخورد، اخلاقیات نیز در آتش انتقامجویی ذوب میشوند و جامعه به سمت هرج و مرج سوق مییابد. در نهایت، فلاسفه نظیر افلاطون و ارسطو بر اهمیت عدالت و توازن در توزیع ثروت و منابع تأکید دارند و از این رو، به نظر میرسد ضروری است که مردم این روستا با همبستگی و اتحاد، ضمن پایبندی به اصول انسانی و اخلاقی، در راستای احقاق حقوق حقیقی خود و برقراری عدالت اجتماعی، فعالیت کنند و بهجای اتکا به خلاهای قانونی، بر عقل و وجدان جمعی خود تکیه کنند تا بتوانند سرنوشت خود و سرنوشت زمینهای مشترک را به درستی رقم بزنند.