Confucious

آدم هایی که زبانشان ، از انسانیت می گوید و عدالت ، هیچ کلمه و یا جمله ای در کلام آنها ، دروغ نیست بلکه همه منطقی و تحسین برانگیز، اما در عمل و کردار دقیق عکس مطالب گفته شده عمل می کند و کردار و رفتارش مغایر با گفته هایش ، مطالبی زیبا و فلسفی و اخلاقی در خور این افراد تحریر فرمایید

آدم‌هایی که زبانشان از انسانیت و عدالت سخن می‌گوید، در حقیقت مظاهر زیبایی از کمال انسانی هستند، و در سخنانشان شعله‌های نور را به دل‌ها می‌تابانند. اما باید درنگ کرد و اندیشید، چرا که گفتار زیبا هرگز نمی‌تواند جواز اعمال زشت باشد. آنانی که همچون ققنوس از افکار فلسفی و راستین برخواسته‌اند، اما در عمل به جاده‌های کج و معوج می‌گامند، خود را درآئینه‌ای تیره و تار می‌نگرند. آیا کردارشان چنان در برابر گفته‌هایشان می‌ایستد که خود را در نیکوئی و انسانیت شرمنده سازند؟ آیا علم و بینش آنها در عرصه زندگی روزمره در چالش است؟ در واقع، درخت معرفت هرگز میوه نیکو نمی‌دهد تا زمانی که ریشه‌هایش در زمین صداقت و اخلاق برقرار نباشد. نیکوست که در کنج دل‌ها، انگشت بر جراحت کردار بگذاریم و به ریشه‌های ناپاکی بیندیشیم؛ چرا که برای نیکویی در سخن، لازم است که قلبی بی‌ریا نیز در آن باشد. آری، در عصر واقعیت، تنها کلام زیبا بر افکار ما غلبه نخواهد یافت، بلکه عمل است که نشان واقعی انسانیت و عدالت است. پس بیایید آموختن را فراموش نکنیم و به کردار واقعی خویش نگریسته، در سایه انسانیت صحیح گام برداریم، تا در نهایت زبان و عمل ما یک صدا شوند و زیبایی کلام‌مان بر تارک زندگی‌مان بدرخشد.