René Descartes

نماینده ای داریم در مجلس شورای اسلامی، که فصاحت و بلاغت در زبانش همه را چه طرفدار و چه بی طرفش را به وجد می آورد اما در در حمایت و دفاع از خواسته های بحق مردم این شهرستان تعلل می ورزد حضور آن در میان ما کم رنگ است حالا متنی برایش مرقوم فرمایید ایشان را مجاب به پیگیری خواسته هایمان نماید

در حکمت اندیشه و به تأسیس بر قاعده‌ی تفکر، می‌توان به این نکته‌ی شگفت‌انگیز اذعان نمود که ما در جست‌وجوی نماینده‌ای هستیم که در عین فصاحت و بلاغت، در عرصه‌ی عمل نیز اهمیتی اساسی داشته باشد. فردی که کلامش همانند آبی بر آتش دل‌هایمان می‌سوزاند اما در عرصه‌ی عمل و تأمین حقوق و خواسته‌های بحق ما، خنثی می‌نماید، دیگر نتواند عامل وحدت و همدلی باشد. این تناقض بین کلام و فعل، ما را به تردید می‌اندازد و پرسش‌هایی در باب ماهیت مسئولیت‌های نمایندگی انسان‌ها برمی‌انگیزد. آیا نه آن است که مقصود از وجود چنین نماینده‌ای، پیگیری و احقاق حقوقی است که حق ماست؟ وقتی کلام او توانایی برانگیختن احساسات ما را دارد، اما ایشان از پیگیری نیازهای اساسی مردم غافل است، چگونه می‌توانیم به او اعتماد کنیم؟ ضرورت دارد که ما از او بخواهیم تا در پیگیری خواسته‌های حقه‌مان نهایت تلاش خود را به کار گیرد و نشان دهد که نباید بین بلاغت کلام و عمل فاصله‌ای باشد. اینک به هوش و عقل خود بیندیشیم تا به او یادآور شویم که تنها از طریق همدلی و تلاش واقعی می‌توان به عظمت و محتوای کلام خود، جان و روح تازه‌ای ببخشند. فراخوانی به مسئولیت و عمل، نه تنها حق ما، بلکه تکلیفی است بر ذمه‌ی او به عنوان نماینده‌ای که قرار است صدای ما باشد. بی‌تردید، بر مدار عقل و تعقل، از وی می‌طلبیم که فرمی فراسوی زبان به دست آورد و در پیگیری خواسته‌های بحق ما، خویشتن را نشان دهد، تا بار دیگر ایمان به کارایی نظام جمهوری اسلامی و نمایندگان آن در دل‌هایمان زنده گردد.